Wednesday, October 19, 2011

දායාබරත්වයෙන් අමතමි...

පිස්සු පුසා.... බොලොග් එකට ලියන්නේ මාස ගානකින්. FB එකටත් යන්න වෙන්නේ නැති තරම්. සමහර අයටනම් මාව අමතක වෙලා. මිට මාස කිහිපයකට උඩදිනම් පිස්සු පුසාව ගොඩක් අය දන්නව. විවිද හෙතු නිසා පුසාව හොයපු අය ගොඩක් හිටිය. එහෙම තමා ජිවිතේ සම්හර අය අපේ ජිවිත වලට එනවා යනවා. සමහර අය අපේ ජිවිත වල නැතිවම බැරි අය වෙනවා එහෙම උනත් සමහර වෙලාවට අපි දන්නෙත් නැ අපේ ජිවිත වලින් ඇතට ගිහින්. සමහර අයට අපි අදරේ කරනව , එ අය අපිට අදරේ නැ. වෙන කෙනෙක් අපිට අදරේ කරනකොට, එ අයට අපි අදරේ නැ. එකින් එකාට අදරෙන් බැදුනාම එක් වෙන්න බාදා. එහෙමත් නැතිනම් මොනා හරි හෙතුවක් නිසා වෙන් වෙන්න වෙනවා. අතිතය දිහා නිහඩව තමන්ගෙම ලොකෙක ඉදන් බලපුවහම ජිවිතේ ගැන ලොකු පාඩමක් අපිට කියල දෙනවා නේද?

ඇයි මන් මෙවා කියන්නේ.. සමහර විට මෙක කියවන අයට හිතේවි පිස්සු පුසාට සිරවටම පිස්සු කියල. සමහර විට එහෙම වෙන්න ඇති. සමහර විට පිලිවලක් නැති ලිපියක් වෙන්නත් පුලුවන් මේක. අගක් මුලක් නැති. හරියට අවුල් උන ජිවිතයක් වගේ. එත් මන් කියන්නේ නැ මගේ ජිවිතේ අවුල් වෙලා කියලා. එත් මට උනත් මගේ ජිවිතේ තෙරුම් ගත යුතු දෙවල් බොහොමයක් තියනවා කියලනම් මට හිතෙනවා.

මගේ අන්තර් ජාල පිවිසුම..

 මම SLT කනෙක්ශන් එක ගත්තේ SLT Broadband හදුන්වා දුන් අලුතම. ඊට කලින් මොඩම් කැල්ලක් ගහගෙන (ඉස්සර ඩයලප්) පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ නෙට් යුස් කරා. Broadband යුස් කරේ ඩවුන්ලොඩ් වැඩෙට විතරයි. එත් ජිවිතේ යම් සිදු විමක් නිසා වෙනත් ෆෙක් නමකින් බුකියට ගොඩ වැදුනේ හැමදෙටම කොම්පිටරෙත් ඉන්ටර්නෙටුත් විතරක්ම ජිවිතේ වගේ උන නිසා. තව දෙයක් එකට එකතු උනා යායු චැට් රුම් වලත් (එ දවස්වල යුද්දේ නිසා හොද හොද සෙල්ලම් තිබුන රැ 7න් පස්සේ, අනික බොතලේ) ටිකක් පොර වෙලා හිටියා. LOL එ දවස් වල ජිවිතේ ගොඩක් ම විදවපු කාලයක් ඒ අදරේ නිසා. එ නිසයි නිතර බුකියට ගොඩ වැදුනේ (පිස්සු පුසා මැතක එකක්) බුකිය නිසා අදුර ගත්ත බොහො පිරිසකින් සුලු පිරිසක් හොද මිතුරන් විදිහට ගොඩක් දේවල් වලදි වචනෙකින් හරි කතා කරල හිතට සහනයක් වෙන්න අය හිටියා. ඒ කාලේ බ්ලොග් ගැන මෙලො දෙයක් දන්නේ නැ. පොඩි පොඩි වෙබ් වැඩ නම් කරා. පස්සේ ජිවිතෙට මුන දෙන්න උන දෙවල් එක්ක වෙනම අරමුනක් වෙනුවෙන් පිස්සු පුසා එලියට අවාත් ඒ අරමුන යම් තාක් දුරට සාර්තක නම් උනා. එත් ඒක එ අරමුනම නොඋනත්. (මෙ මොන හරුපයක් ද කියල බ්ලොග් එක කලින් බලපු අයත්, මන් ගැන දන්න අයත් දනි) පස්සේ පිස්සු පුසටත් හොද පිරිසක්, බ්ලොග් එකත් කාලයත් , යම් යම් දෙවල් තෙරුම් ගත්ත නිසත් ගොඩක් දෙවල් වෙන්ස් උනා.

මේ ජිවිතේ විශේෂ වු කෙනෙක් වෙනුවෙන්.

අතිතයේ සමහර දෙවල් මොනතරම් කටුක දෙවල්  වුනත් අමතක කරන්න හරිම අමරුයි.  එත් සමහර අය අපේ ජිවිත වලට එන්නේ ජිවිතෙන් ඇත් උනත් හදවතින් ඇත් කරන්න බැරි තරමට හදවත් වලට ලන් වෙලා. ඒ ලංවීම මොනදේ කරන්න ගියත් හැම මොහොතකම හදවතේ දොන්කාර දෙන්නේ ඒ අදරේට කොච්චර අදරේ කරද කියන දේ හැමදාමත් මතක් කරමින්. එත් මොනාද කරන්න ඕනේ කියල අදටත් හිතාගන්න බැ. එත් මොනා හරි කරන්න ඔනේ. නිසන්සලා ඔයා හැමදාමත් සතුටින් ඉන්න ඔනේ.. එක තමා මන් හැමදාම ප්‍රර්තනා කරන්නේ. ඔයා ගැන හැමදේම හොයල බලන්න ඔනේ. එත් එක ඔයාට නරකක් වෙයි බයයි. සතුටින් ඉන්න. ජිවිතේ අලුතින් ලියන්න. ඔයාට මන් හදවතින් සුබ පතනවා. කවදා හරි දවසක මේ පුන්චි රටේ කොතනකදි හරි ඔයා සතුටින් ලස්සන ජිවිතයක් ගතකරනවා දකින්න ලැබෙන්න කියල ප්‍රර්තනා කරනවා..

කියන්න ඔනේ උනේ ඔක. එදත් අදත් හෙටත් සහොදරත්වය වෙනුවෙන් දැත් දිගු කරන හැමොටම හිස නමා මගේ අචාරය....


3 Responses so far.

  1. කියන්නෙ මොකක්ද කියලා මට නං තේරුනේ නැද්ද මන්දා .......

  2. @ පන්සල් හංදිය
    සමහර විට එහෙම ඇති අයියේ මට කතා කරන්න බැරි කෙනෙක් වෙනුවෙන් ලියපු එකක්..කියන්න ගොඩක් දෙවල් තිබ්බත් ලියගන්න තෙරෙන්නේ නැ

  3. MAN MONAWA KIYANNDA..????

Leave a Reply

දාමු බලන්න කමෙන්ට් එකක්